Forum młodzieżowe

So_It's_Me

Ojjjj no tak ja przezylam cos takiego w gimnazjum.... własciwie na przelomie podstawowki i gimnazjum. Myśle ze kazdy zeby poznac tego PRAWDZIWEGO przyjaciela musi sie kilka razy w zyciu zawieść na innych ;/ tak bylo ze mna. 4 lata temu poznalam mojego Aniola Stróża i przyjaźnimy sie do dzisiaj i wiem ze bedziemy jeszcze długo długo:) Po prostu za duzo razem przeszłyśmy

Życze Ci zeby z Tobą tez tak było

'Champagne for my real friends, real pain for my sham friends'

agusia_93

Nie mam prawdziwej przyjaciółki. I niektórzy używają tego słowa, a tak na prawdę nie wiedzą czym ono jest. Po prostu za szybko mówią 'przyjaźń' a potem łatwo potrafią się na takiej ''przyjaciółce'' poznać z gorszej strony.
Ja kiedyś miałam dużo przyjaciółek (tak mi się wydawało). Do teraz wszystkie mówią do mnie, że jestem ich przyjaciółką. Jednak sory, ja ich za przyjaciółki nie uważam.
Przyjaciół poznaje się w biedzie, no i właśnie, ja je poznałam tylko z tej gorszej strony. Kiedy one coś chciały miały jakiś problem, doła wystarczył jeden telefon do mnie i za 5 min. byłam u niej. Ale kiedy ja miałam doła takiego, że hoo... to każdy nagle czasu nie miał.
Wygadywały jakieś głupoty na mój temat w szkole.
Wtedy zaczęłam się zastanawiać, czy to na pewno moje przyjaciółki, przecież przyjaciele nie robią sobie takich rzeczy.
Owszem mam dużo kumpelek, które bardzo lubię, jednak są to tylko dobre kumpelki do pogadania, powygłupiania, pośmiania. Już im nawet moich sekretów nie gadam. Już wolę gadać do siebie :nana:

Przynajmniej przez to nauczyłam się, że zastanowię się długo zanim powiem, że ktoś jest moim przyjacielem. Wolę długo kogoś poznawać i nie mieć przyjaciela, niż potem przez kogoś bardzo cierpieć.

Kama · Nowicjusz Wiek: 18 Dołączyła: 14 Lip 2007 Posty: 29

tabulator

Ja wiem, że moi przyjaciele są, bo są ale jeżeli stałoby się coś i potrzebowałbym pomocy, to ciężko byłoby uzyskać jakąś pomoc od nich. To tacy bardziej "znajomi", tylko że mieszkamy na jednym osiedlu i spotykamy się prawie codziennie.
W dzisiejszych czasach ciężko jet znależć prawdziwego przyjaciela, nie mówie, że to niemożliwe, na pewno niektórzy mają swoich prawdziwych.
Jeden przyjaciel = sporej grupie 'znajomych'.
Ja nigdy nie doświadczyłem prawdziwej przyjaźni.

Chemicaly

"Większość przyjaźni nie kończy się, tylko usycha."

Ja z moją przyjaciółką znamy się od przedszkola. Przyjaźnimy się od bodajże II klasy podstawówki. Do dzisiaj mimo burzliwych miłości i znajomości, zawsze byłyśmy dla siebie kimś wyjątkowym. Teraz pójdziemy do różnych szkół, ale jestem pewna, że nasza znajomość tak prędko się nie zakończy.

"Nadzieja matką głupich, ale każda matka kocha swoje dzieci."

agusia_93

niki41

W podstawówce miałam jedn ą "przyjaciółke" ktora gadała innym o mnie , potem jakoś przestałyśmy się "przyjaźnić" ...niestety jestem z nią w klasie już 8 lat bo tak wyszło że w gimnazjum jesteśmy też w tej samej klasie...

Mam teraz zaufaną kumpelę z którą moge zawsze pogadać,nigdy nic o mnie komuś nie powie...zaczełam się z nią przyjaźnić na wakacjach przed 6 klasą podstawówki i też byłyśmy razem w klasie ale niestety rejony nas rozdzieliły ale mieszkamy bardzo blisko siebie(zaledwie przejście przez dwie krótkie ulice)...Widzimy się praktycznie codziennie...
Też jeszczer nigdy nic o niej złego nie powiedziałam i zawsze jej pomoge (wtajemniczeni wiedzą o co chodzi

)...Fakt czasem sie kłucimy ale to szybko przechodzi.