Forum młodzieżowe

zozolka

Jestem jedynaczką...Kiedyś czytałem na ten temat artykuł i zastanawiam sie jaki macie do nich stosunek na codzień się o nich nie rozmawia a jednak mnie to ciekawi...Czy nie macie wrażenia że są bardziej skryci nie potrafią znależć przyjaciół.Może sami jesteście jedynakami czy czasem naśmiewali się z was że wszystko chcecie dla siebie bo przecież tak z reguły o nas mówia zgadzacie się z tym...?

kaznodziej

Wiesz znam paru jedynaków . W większości są to fajni kumple albo koleżanki. Panują różne stereotypy na temat takich ludzi. Czasem takie osądy są niesprawiedliwe, bo wredni i samolubni mogą być także ludzie z rodzeństwem. Wszystko zależy od człowieka i tego jaki jest. Ja osobiście nie mam żadnych chorych zastrzeżeń co do jedynaków. Spotkałem się także z paroma , którzy byli hamscy i samolubni.. ale tak jak już mówiłem może być każdy człowiek. Czy tacy ludzie są bardziej skryci? Jeżeli są w towarzystwie , w którym panują stereotypy co do jedynaków to tak. Ale tak zachowa sie każdy człowiek , którego ludzie nie tolerują. Podział na ludzi , którzy mają brata lub siostre i na takich bez nich to głupota :respekt:

sanfiero

Ee tam bardziej skryci... może na początku swojej edukacji, kontaktów z rówieśnikami, kiedy to są rzuceni w dużą grupę, to może być trochę większa bariera, niż dziecka z rodzeństwem, bo jedynak był przyzwyczajony, że cały czas siedział sam w domu. Ale to pewnie z początku, a później samo się "wkręci" do innych. Bez przesady, nie mów, że dzieci bez rodzeństwa nie potrafią znaleźć przyjaciół i że są wyszydzane przez innych, nie mów tak, jak by to była "gorsza rasa", na ulicy byś nawet nie poznała który to jedynak, a który nie. Jakieś minimalne różnice może i są, ale wszystko zależy od człowieka, od jego nastawienia do życia i oczywiście od grupy ludzi w jakiej się otacza.

MarrtusSska · Nowicjusz Gaduła Wiek: 17 Dołączyła: 31 Mar 2007 Posty: 34 Skąd: bp

nie jestem jedynaczką ale znam kilka osób które nie mają rodzeństwa.... Niestety muszę stwierdzić ze większość jest rozpieszczona,samolubna i taka... taka zapatrzona w siebie... z koleżankami mówimy że tacy ludzie są "och i ach". Ale na szczęście spotykam jedynaków którzy są na prawdę mili, uprzejmi, dojrzali i odpowiedzialni... niestety są oni mniejszością....

Monia*

Zwykle jedynak jest po prostu rozpieszczony przez rodzicow. Ma wszystko dla siebie, nie musi sie z nikim dzielic, wiec dlatego pozniej staje sie samolubem. Tak jak moj ojciec

On teraz jest gorszy niz dziecko, wszystko dla Niego, nic co Jego nie mozna ruszac itd.

bellamuerte

Monia*

bellamuerte

Cytat:

Musialas sie z kims czymkolwiek w domu dzielic?

A więc teraz rónie dobrze to ja mogę zacząć twierdzić, że 'rodzeństwo' zaślepiło Ci oczy na inne sprawy. Moja matka jest jedynaczką i typowym przykładem 'rozposzczenia'. Nie mogę przełączyć programu telewizyjnego chociaż na minutę, bo ona ogląda film. Nie mogę napić się nawet odrobiny soku, bo ona potrzebuje go na drinki. Ja czegoś takiego NIGDY nie miałam, bo po prostu lubię dzielić się z innymi i wielokrotnie usłyszałam to od innych osoób, co zawsze odbierałam jako komplement. Mam dużą rodzinę z którą często się widuję i jakoś nie widzę problemu, bo oddać cokolwiek np. moim młodszym kuzynom.
A dobra, tylko winny się tłumaczy. Myślcie sobie, jak chcecie. To, że błędnie, to już wasza osobista sprawa.

Piotrek90

Nie jestem jedynakiem, bo mam młodszego brata. Moja kuzynka jest jedynaczką jednak, ale nigdy nie jest zarozumiała czy rozpuszczona.

Kasieenka

Ja przez jakieś 11 lat byłam jedynaczką, życie było sielanką itd

.. i wtedy na świat przyszedł ON ! - mój brat

.

Nie no , aż tak źle nie jest. Wiem, że bez tego bąbla byłoby znacznie gorzej, i nudno , i cicho , i spokojnie, i nikt by mi nie wyjadał czekolady

.

Jedynacy? Zależy od charakteru człowieka i od tego jak byli wychowywani .
Ale większość to porządni ludzie

.

Jamaica

agusia_93

Ja jestem jedynaczką i dobrze mi z tym, choć nieraz chciałabym mieć jakąś starszą siostrę, z którą mogłabym pogadać, powymieniać ciuchami. itp.
Nie uważam się za osobę skrytą, ani tym bardziej skąpą.
Jedynaki są rozpieszczone? Być może. Wszystko zależy od wychowania.
Jednak częściej spotykam się z przypadkiem kiedy to młodsze rodzeństwo jest bardziej rozpieszczone.

Monia*

Kiara

A ja nie jestem jedynaczką. Mam rodzeństwo (niestety).

Neska

Po części zgadzam się z Monią. Nie ma co generealizowac ludzi na tych, którzy maja rodzeństwo i są fajni i na tych, którzy sa jedynakami i sa samolubni. Spotkałam się z wieloma typami. Z takimi, gdzie ich jedynactwo widać na odległość i trudno było/jest z nimi żyć, ale i tacy, gdzie mają poukładane w głowie dośc dobrze i świetnie się z nimi dogaduje. To zależy od człowieka, jego preferencji genowych i tego, jak wychowają go rodzice.
Sama rzadko kiedy bawiłam się z moim bratem. O wiele bardziej wolałam towarzystwo dzieciaków z podwórka/ kuzynów. Są tego skutki, bo trudno mi jest teraz się z nim dogadac, ale jakby nie było.. nie zamieniłabym go na żadnego innego, bo kiedyś docenia się jego wartość.