Forum młodzieżowe

KinKa

Asia- moja siostra cioteczna starsza ode mnie o 2 lata. Znam od urodzenia. Przyjaźnię się od dawna.
Martyna- poznałam w pierwszej klasie podstawówki, przyjaźnie się od drugiej klasy podstawówki
Milena- tak samo jak Martyna
Gosia- ją też znam od pierwszej klasy szkoły podstawowej, ale przyjaźnię się z nią od pierwszej gim. Przez całą podstawówkę kolegowałyśmy się, ale nie była to przyjaźń:)

Milano

Anvell, radziłbym C i olać to

, znajdziesz jeszcze w życiu przyjaciół.
Jeśli chodzi o mnie to ja sam nie mam takich prawdziwych przyjaciół, bo moje znajomości to tylko koledzy i znajomi z klasy czy ogólnie ze szkoły ale jeszcze nigdy nie spotkałem kogoś, kto okazałby się takim prawdziwym przyjacielem.
Może to że nie piję i nie palę

ale nie mam zamiaru szukać przyjaciół za pomocą nałogów, mnie to nie kręci

malina;)

Kaje poznalam rok temu kiedy przyszla do moje klasy
Teraz nie wiem co bym zrobila jakbym sie z nia nie przyjaznila

Koffam ja!
Pozdro i bu$$ dla niej!

zmienna · Nowicjusz Dołączyła: 08 Cze 2008 Posty: 36

Jedną przyjaciółkę znam od pierwszej klasy podstawówki, poznałyśmy się jako pierwsze w klasie, ale tak się złozyło że chodziłam do klasy z moimi sąsiadkami które do dziś mnie nie lubią i zrobiły wszystko aby nas rozdzielić, takze ta tzw "dzicinna" przyjaźń trwała jakoś od pierwszej do drugiej klasy, ale odnowiłysmy ją po zakończeniu gimnazjum

wcześniej przez całą podstawówkę prawie i gimnazjum nie przepadałyśmy za sobą, bo moje sąsiadki sprawiły że w ogóle nikt mnie nie lubiał

, ale teraz się się przyjaźnimy i jest jedną z moich najlepszych przyjaciółek, jedną bo drugą jest ta którą dopiero poznałam w szkole średniej, też na początku nie rozmawiałysmy zbytnio ze sobą, każda trzymała z kimś innym, ale teraz w 2 klasie jesteśmy najlepszymi przyjaciółkami

także mam 2 kochające przyjaciółki, bez których nie wyobrażam sobie mojego życia

akffamarynaa

ja mam taką prawdziwą przyjaciółke od zawsze. jestesmy kuzynkami i zawsze razem wszedzie jezdzimy i kolo siebie mieszkamy i cale szczescie nie chodzimy razem do klasy:P wlasciwie dlatego mysle ze nasza przyjazn przetrwala. wiadome ze czasem mamy siebie bardzooo bardzoo dosc

ale to po jakims czasie mija. mam jeszcze kilka przyjaciolek ale nie zawsze moge na nich polegac a pozatym one mieszkają po drugiej stronie miasta a to tez nas oddziela troche . tak mi sie wydaje. i nie wyobrazam sobie zycia przez przyajciol, tzn. gadania o wszystkim i o niczym. , piątkowych pizam party itp xD

.valeria.

kolonia. lat 11 . czyli już 5 lat przyjażni. po prostu mocna przyjażń. ale, niewiem czy najprawdziwsza.

mumblin'cattle

Ach,moja pierwsza i najprawdziwsza przyjaźń zaczęła się jak miałam jakieś 5 lat tak niewinnie i dziecinnie XD. Przyjechałam do babci,gdzie obecnie mieszkam i wyszłam na podwórko.Zobaczyłam,że na trawniku bawią się dziewczynka z chłopcem w moim wieku.Podeszłam do nich i zaczęliśmy razem bawić się w berka etc. No i tak za każdym razem jak przyjeżdżałam to się z nimi spotykałam. Z Danielem kontakt straciłam po jakiś 4. latach (wyprowadził się),a z Sylwią nadal się przyjaźniłyśmy. Jako,że ona mieszka(ła) na drugim końcu miasta to jak byłam starsza (miałam jakieś 10 lat) to zaczęłam jeździć do niej autobusem. Siostrami byłyśmy z 7-8 lat. Ona znalazła sobie inną przyjaciółkę (z klasy),ja swoją. Już rzadziej do niej wpadałam aż straciłyśmy zupełnie kontakt na 2-3 lata.
Jakiś tydzień temu,dzięki mej rodziciele znów nawiązałyśmy ze sobą kontakt (babcia tej dziewczyny miesza klatkę dalej i jak starsza wychodziła to zobaczyła ją w oknie i się zagadały. Babcia powiedziała matce,która wcześniej się o Sylwię zapytała,że właśnie jest u niej.No więc rodzicielka poprosiła młoda do okna,pogadały i tak o 23 poszłam do niej. Z początku nastawały chwile ciszy ale caly czas gadałyśmy i było bardzo fajnie

Niestety była już prawie pierwsza (w nocy:P) i musiała jechać do domu.). Myślę,że będziemy się spotykać dalej (o przyjaźni nie mówię ale o koleżeństwie) bo ostatnim razem nieźle się razem naśmiałyśmy :mrgreen:

Ryba

rozkołysz świat

Hm.. pierwszą swoją przyjaciółkę poznałąm w 1 klasie podstawówki..miała na imiĘ Ania i byłyśmy jak papużki nierozłączki,nawet kochałyśmy się w tym samym chłopaku heh niestety głowie z jej inicjatywy nasze drogi się rozeszły w 6 klasie.W gim poznałam Kamile i Agnieszkę,następnie Judytę,Agę i Anię.Z Kamilą i Agnieszką przyjaźnimy się do dziś choć od 2 lat już nie chodzimy razem do szkoły,z Anią chodzę do klasy i też się kolegujemy jednak nie tak blisko jak z wymienionymi wczesniej :] z Judytą chodzimy na imprezy :] Tak się trzymamy w szóstkę już pare dobrych lat

Mrówka

Ojej.
więc Mrów takie wielkie kobiety-przyjaciółki ma dwie. pierwszą z nich zna od lat 13 i zawsze jakoś się trzymały razem - w przedszkolu, szkole podstawowej, byłyśmy w różnych gimnazjach (i teraz liceum też), ale się spotykamy często i mieszkamy blisko siebie, i to zawsze jakoś tak było, że my razem i mam nadzieję, będzie. drugą z nich poznałam w drugiej klasie gimnazjum, na początku, kiedy to nic nie wskazywało, że się polubimy bardzo, ale jakoś dwa miesiące później Mrów był zapłakany (raz w życiu) w szkole i przyszła ona, i jakoś się tak zaczęło i jest do dziś.
a męskich przyjaciół to ja mam też, choć chyba bym bardziej ich nazwała megafajnymiznajomymi, nie widuję tak często jak me kobiety, bo chyba obydwie strony nie odczuwają potrzeby - widzimy się dzień w dzień, ale z 'Bratem' mym na dłuższe i głębsze rozmowy przychodzimy nam potrzeba rzadko, ale wtedy widzimy się długo - długo. a tego drugiego, to mam dzień w dzień i jest fajny, bo mu w życie wdepłam butem i tak już było.

madzia7881

Mam przyjaciółkę od 11 lat. poznałyśmy sie po prostu w podstawówce

i chodź teraz każda z nas chodzi do innej szkoły średniej to nadal się przyjaźnimy spotykamy chodzimy razem na imprezy i jesteś cały czas ze sobą w kontakcie. Wiemy o sobie praktycznie wszystko gdy mamy jakiś problem zawsze jedna drugiej doradzi .. Myślę że jest to prawdziwa przyjaźń choć czasami zdarzają się małe sprzeczki ale przecież kto sie czubi ten się lubi heh...;p

eetniess

Moja pierwsza. Prawdziwa. W pięciolatkach

.. po prostu tak do gimnazjum. Cały czas razem. Jedna ławka przez tyle lat. Razem spędzony każdy dzien.

Ale w gimnazjum sie skonczylo. Bo poznalam nowe osoby. A ona byla zazdrosna. :mur:

;|

Teraz jesteśmy największymi wrogami.

" Bo może się okazać że nawet najlepszy Przyajciel stanie się Twoim największym wrogiem " .

I jak pozytywnie się zakończylo..

Ale mi się tęksni do tego.

ale teraz już naprawde się nic nie da zrobić.

Przykre. ale prawdziwe.