Forum młodzieżowe

bellamuerte · Wysłany: Czw Mar 29, 2007 16:00 **Polska?**

Spotkałam w swoim życiu 'trochę' osób... Sądzę, iż mogę podzielić ich na trzy grupy:
1. Lubią/kochają Polskę i się do tego przyznają.
2. Udają, iż Polska ich nie obchodzi. Potrafią tylko narzekać. Ale gdy przyjdzie co do czego, bronią Polski zaciekle.
3. Ojczyzna ich nie obchodzi.

A Wy, do której z nich się zaliczacie?
Ja osobiście muszę powiedzieć z pełną premedytacją - jestem patriotką. Kocham ten kraj i nienawidzę go jednocześnie. Piękne góry, wspaniałe jeziora i zachody nad morzem. Wspaniała choć smutna historia, wiele tradycji, słowiańska natura, dialekty, regionalne dania, siła woli oraz gotowość do walki (hmm. przynajmniej podczas rządu okupantów)... I język polski. Choć do łatwych nie należy, jestem dumna, iż go znam. Angielskiego uczą się praktycznie wszyscy, a polskiego..? tylko 'wybrani'

Nie cierpię za to polskiej polityki oraz ludności z grupy 2. Ci pierwsi podają się za patriotów, w mediach opowiadają, jak to bardzo zależy im na kraju... a co robią? no właśnie. NIC nie robią.
A zachowania tych drugich to nie skomentuję.

Mnich

Też się kiedyś nad tym zastanawiałem. Włącznie z tym, kim sam jestem w stosunku do kraju. Mimo, że mam na ten temat zdanie, to nie zaliczam się do żadnych z twoich trzech kategorii.

Zatem: pomijając pogląd religii, każdy z ponad 6,5 miliarda ludzi na Ziemi, urodził się, nie mając wpływu na to, kim się urodzi, w jakim rejonie świata, z jakim kolorem skóry. Równie dobrze Ty (tak, Ty. Do Ciebie mówię

) mógłbyś / mogła byś żyć teraz, będąc Talibem, Muzułmanem, Afrykaninem, Arabem, Amerykaninem, Chińczykiem czy Murzynem.

Buhahaha! Wiem, śmieszne.

Fakt jednak jest taki, że nikt nie ma wpływu na to. Pstryk! I się pojawiasz w jakimś życiu. Dlatego uważam trochę bez sensu, bronić "ojczyzny" i być skazanym czy tego chcę, czy nie na wierność i poddanie jej, tylko dlatego, że się tu (czy gdzie indziej) urodziłem. Ja, taki sam Mnich, jakiego wiadomość teraz czytasz, mogłem się urodzić w Rosji, w Hiszpanii czy Bułgarii i tak samo ślepo, w świetle prawowitości powinienem iść za znakiem wodza kraju. Tylko dlatego, że akurat tam się urodziłem. Bez mojej woli.

Trochę bez sensu.

Załóżmy jednak, że na jakimś zadupiu zebrało się kilka osób i postanowili: "Zakładamy nowy kraj!". Zbudowali szałasy, zrobili sobie broń i kto tam do nich podskakiwał, od razu żegnał się z życiem. Z biegiem lat granice się rozrastały, pola uprawne się powiększały, miejscowości urbanizowały a kobiety rodziły nowych wojowników, którzy w ślad swych ojców i praojców szli na mury, broniąc tego, czego ich rodzina broniła od lat.

No i takie coś mi się podoba. Ma jakiś sens. W takie coś mógł bym się bawić.

Jeżeli jednak kraj, o którym opowiadałem, budowany przez kilkanaście set lat zaczyna być rozbierany, sprzedawany i rozgrabiany, a jego władze nie dość, że nie zapobiegają, to jeszcze się do tego przychylają, to taki kraj sam w sobie burzy jakikolwiek sens bytu. Mam podtrzymywać mową język polski, który ma coraz więcej obcojęzycznych słów, mam iść do wojska, które zamiast na obronę kraju zostanie wysłane bóg wie, gdzie w miejsce, które nie ma ze mną nic wspólnego. Mam według tradycji polski odprawiać święta, które władze zmienią na ogólnoeuropejskie, mam trzymać moje polskie "własne pole", gdy polska znosi z uśmiechem granice i mam poważnie myśleć o przyszłości kraju w chwili, gdy w głuchym telewizorze przepychają się mordy tłustych polityków, prezesów i premierów, którzy za "paczkę fajek" sprzedali by cały naród i pojechali "do Ameryki".

W tej chwili nie ma dla mnie żadnego sensu, a jest wręcz odrażające. Gdybym urodził się 500 lat wstecz, mógłbym godnie złapać za miecz i iść w obronę kraju, ale teraz Polska, która z uśmiechem podpisuje pakt czwartego rozbioru z Unią Europejską, łączy mnie tylko to, co mi przydzieliła w papierach. Gdybym mógł zamieszkać za granicą, nie miał bym żadnych obiekcji.

*NumberOne*

Ja tam kocham Polskę całym moim biało czerwonym sercem i nie widzę powodów dla których miałbym się tego wstydzić , lub nie przyznawać. Kocham też mój Naród , moje siostry Polki i braci Polaków.

Misha

Jestem patriotą i się do tego przyznaję otwarcie.

Piękna historia, tradycja, kultura, geografia itd.

Amor patriae nostra lex....

Mała_Pe

Cytat:

1. Lubią/kochają Polskę i się do tego przyznają.

Tak. Kocham swój naród i się przyznaję.
Jest jak jest. Ale i tak kocham.
Jest to jedyne miejsce na ziemi w którym czuje się jedynie dobrze..
Żaden obcy kraj - Polska Forever.

Ja mam koleżankę, która już po gimnazjum planuje wyjechać do USA.
I spytałam ją ostatnio, czy przyznałaby się skąd jest ?
Wiecie co usłyszałam - Nie. Nigdy. No coś ty. Chyba by mnie wyśmiali.
I myślę, że tacy to rodowici Polacy, że aż żal .

Za dużo filmów amerykańskich o tym niby pięknym kraju.

mr.Radek

Kto wygra? Polska. Kto? Polska, Polska, Polska...
Jestem patriotą i kocham swój kraj za Chopina, Jana Pawła II, Sienkiewicza i wielu innych, za naszą wspaniałą historię, i za wszystko, czego Poska dokonała wielkiego i dobrego w dziejach. Natomiast nienawidzę nie tyle samej Polski, ile tych zadufanych polityków, ktorzy tylko patrzą, jak by się dopchac do koryta i na tym zarobić. Ale krajobrazy mamy piękne

bellamuerte

ja swojego zdania nigdy nie zmienię. Kocham Polskę i tyle. Chociaż nie potrzebuję polskiego obywatelstwa, by tą miłość okazywać. Mówiąc szczerzę, czasami wstydzę się za Polaków i to ich podejście do własnej Ojczyzny...

Jamaica

ja się zaliczam do tej 1 grupy;) Polska jest cudowna;)

Judi

bellamuerte

Najpiękniejsze czasy dla Polski minęły, i wątpię, czy powrócą.

*NumberOne*

Salami

*NumberOne*

Jamaica

bellamuerte