Forum młodzieżowe

angiex123

Zastanawiałam się ostatnio, czym powodowana jest taka niepewność siebie w kwestii uczuć. Wiele osób - zakochanych, nie potrafi bezpośrednio mówić o swojej miłości, osobie zainteresowanej. Czy tak bardzo boją się odrzucenia, że wolą tkwić ze swoim uczuciem w samotności? Czy też może przyczycna tkwi w wychowaniu? A może zależne jest to od charakteru? Co o tym sądzicie, czy jeśli będą chcieli będą mogli przełamać się?

elbartek

Hmm... a więc mogę Ci powiedzieć (wytłumaczyć) dlaczego niektórzy nie mogą się przełamać, aby np. podejść do osoby i z nią zagadać. Chociaz wiemy, że nawet jak nas oleje, to nic się nie stanie. A jednak, gdy podchodzimy do jakiejś pięknej dziewczyny, czuje pewien dyskomfort i tracimy pewność siebie. To wszystko przez naszą podświadomość. Jeśli np. przez cały ostatni miesiąc siedzieliśmy przed TV i piliśmy piwko, to podchodząc do kobiety podświadomość myśli sobie:"Aha, nie to robiliśmy przez caly meisiac, to jest niedobre dla nas" Jedyny sposob na pokonanie tego to właśnie PRZELAMANIE SIĘ. Wtedy podswiadomośc mysli "OK, mimo tego dyskomfortu jaki mu <<serwuje>>, on nadal to robi, i to chyba jest dobre"
Mam nadzieję, że coś wyjasniłem

Mrówka

Bo, tak jakby, nie każdy jest ultra mega super wylewny.

Banialuki

Wydaje mi się, że wylewność zależy od temperamentu.

rozkołysz świat

Ja nigdy nie robię pierwszego kroku,za bardzo boję się odrzucenia,porażki. Fakt,może i wiele,nawet bardzo wiele przez to tracę,ale tyle co przeszłam związanego z uczuciami wolę być ostrożna

dark swear · Nowicjusz I am the one Dołączył: 24 Sie 2008 Posty: 5

Cytat:

Ja nigdy nie robię pierwszego kroku,za bardzo boję się odrzucenia,porażki. Fakt,może i wiele,nawet bardzo wiele przez to tracę,ale tyle co przeszłam związanego z uczuciami wolę być ostrożna

Zacznijmy od tego, że statystycznie mało która dziewczyna podejmuje się pierwszego kroku. Spotykałem się z przypadkami, gdzie dziewczyny wręcz "umierały z zachwytu" do danego osobnika nie dokonując żadnego kroku, a jedynie czekając na jakiś cud (kwestia zbiorowej mentalności czy coś w ten deseń, nie wiem jak jest w innych miejscach i nie chcę uogólniać zbyt przesadnie).

Cytat:

Wiele osób - zakochanych, nie potrafi bezpośrednio mówić o swojej miłości, osobie zainteresowanej.

Khem, przecież nie podejdę do pierwszej lepszej upatrzonej przez siebie dziewczyny i nie powiem jej, że ją kocham bo byłaby to najczystsza forma herezji. Wśród współczesnej młodzieży fraza "kocham Cię" znaczy mniej więcej tyle samo co "bardzo Cię lubię". Może i zabrzmi to dość konserwatywnie i dekadencko, ale miłość to uczucie, które nie przemija.
Trzeba skrzętnie rozróżniać pomiędzy płytkim zachwyceniem, zauroczeniem i odczuwaniem potrzeby obcowania z kimś.

angiex123

dark swear · Nowicjusz I am the one Dołączył: 24 Sie 2008 Posty: 5

Cytat:

Brałam też pod uwagę osoby, które dobrze się znają, a nie potrafią wyznać drugiej swojego uczucia.

To i tak zależy do wagi jaką przypisujemy wypowiedzianym słowom. Ktoś kto uważa je za puste i błahe wypowiada je z niezwykłą swobodą (ot takie szastanie na lewo czy prawo). Cóż trywializacja niektórych zjawisk czy nawet słów o potencjalnie wielkim zasobie emocjonalnym staje się na porządku dziennym.

!Klaudia!

Moim zdaniem boimy się mówić wprost o swoich uczuciach, bo boimy się odrzucenia. Albo jest to też spowodowane strachem, że coś źle powiemy, albo zrobimy i nasza sympatia się do nas zniechęci.

vitae mori · Nowicjusz Wiek: 17 Dołączyła: 27 Sie 2008 Posty: 11

Hm. Dla wielu ludzi okazywanie uczuć jest przychodzi z wielkim trudem. Szczególnie trudno jeżeli poznajemy nową osobą, na której staramy się zrobić dobre wrażenie. Nie jesteśmy sobą, bo jak właśnie wcześniej wspomniano - boimy się odrzucenia. Czasami tak bardzo, że wolimy przebywać w samotności, nie wychodząc do ludzi, aby nie mieć z nikim styczności. W W pewnym stopniu, moim zdaniem, zależy to również od sposobu wychowania. Dziecko, które nie dostawało od najbliższych miłości, uczuć, nie słyszało jak bardzo jest kochany, nie było przytulane - może mieć w przyszłości również jakieś opory. Drugim powodem może być charakter. osoba, która nie lubi okazywać uczuć - nie będzie tego robiła. Jest chłodna i zdystansowana do ludzi, co nie znaczy, że tego nie potrzebuje. Lub jakieś przeżycia skłoniły daną osobę do trzymania dystansu z innymi ludźmi. Trzecim powodem - już w kwestii 'spraw miłosnych' - może być dojrzałość. Osoby niedojrzałe wstydzą się okazywać uczucia, mówić o nich itd. No i w końcu od stanu emocjonalnego - jak już tu zostało wspomniane - jeżeli przez dłuższy okres czasu nie przebywamy z ludźmi - organizm broni się przed odrzuceniem przez otoczenie. Po pewnym czasie wraca wszystko do normy.
Poza tym, jak można rzucać na wiatr - Kocham Cię?
Te słowa bardzo wiele znaczą, więc nie mówi się tego byle komu.
To prawda - wypowiadanie takich słów przychodzi z łatwością osobom, które nie przywiązują do nich żadnej wagi. Inni potrzebują czasu, aby wyznać to drugiej osobie, na której jej zależy.

/
Uff. 1.

Nic Z Tego Jose

Zwykła nieśmiałość. Kiedyś zapraszałem wybrankę serca na spacer - cały dzień chodziłem, jakbym po południu miał egzamin, od którego zależało mi życie, a gdy miałem jej wykrztusić, co miałem, nogi mi się trzęsły. To normalne, dla każdego w innym stopniu, ale każdy jest chyba choć trochę nieśmiały. Nie wiem, jak to wytłumaczyć, bom psychologii nie studiował, ale myślę, że jest to raczej normalne dla każdego człowieka - inny przeżywa to mocniej, inny mniej.

aggi_ · Nowicjusz Dołączyła: 13 Maj 2008 Posty: 52 Skąd: gdz

Wszystkie wymienione przez Ciebie przyczyny są możliwe .
Ja mam problem wprost odwrotny - najczęściej mówię danej osobie co czuję...
Niejednokrotnie na tym straciłam...może nie tyle co straciłam,ale odmieniłam już na stałe relacje z tą osobą.Albo na lepsze,gorsze,lub na całkowity `zanik` kontaktu.Każda sytuacja jest inna,w każdej warto się dokładnie zastanowić,czy wyznać swoje uczucia...`kto nie ryzykuje,ten traci,a kto ryzykuje zbyt wiele - traci jeszcze więcej` .

Graham3 · Nowicjusz Wiek: 14 Dołączył: 27 Sie 2008 Posty: 10

Ja tam nigdy nikogo nie miałem bo zawsze się bałem zagadać a na gg to nie mogłem jakoś nawiązać rozmowy choć wiadomo mozna rozmawiać o wszystkim ale nie umiem po prostu z Tym sobie poradzić

próbowalem różnych metod i nic.. po prostu jestem spisany na straty

Jokatka

Ja też nigdy nie umiałam zagadać: ani na GG, ani w szkole. W tym roku miałam jeszcze gorszy problem, bo kolega wiedział o moich uczuciach od mojego brata. W ogóle nie wiedziałam jak zagadać, bo kiedy o coś pytałam, np. o to, jak mu poszedł konkurs, to zawsze miałam wrażenie, że się ze mnie w duchu śmieje i myśli: "No tak, jest we mnie zakochana, to się chce do mnie zbliżyć".

Ale już nie uważam, że jesem spisana na straty. Innym razem rozegram to w ten sposób, że nikt nie będzie wiedział o moich uczuciach, nie zwierzę się z tego nikomu. Wtedy będzie mi łatwiej rozmawiać z osobą, na której mi będzie zależeć.

angiex123