Forum młodzieżowe

Bęsik

Zakozaczę moim esejem, który zdarzyło mi się ostatnio popełnić... Uważam że jest słaby, ale w sumie pisalem go bo musiałem, a nie pisałem bo chciałem, ale to i tak chyba jeden z pierwszych jak nei pierwszy esej w moim życiu

„Nie taki Inny straszny, jak mu dać w łapę”

Kiedy n-te podejście do pisania eseju mącił mi nałóg marnotrawienia czasu w internecie, n-ta kawa przyprawiała palpitacji mojemu sercu, a n-ty papieros doprowadzał mnie do stanu niemalże agonalnego paradoksalnie tok swego myślenia skierowałem właśnie w stronę tychże czynności przeze mnie wykonywanych. Pomiędzy mną - zwykłym xxlatkiem, żyjącym w nie przyszłościowym mieście Katowice, w zaścianku zachodniej Europy ciągnie się nić wiążąca mnie z całym światem. Kawa, którą piję pewnie nie pochodzi z Brazylii, mimo że taka jest jej ojczyzna; Phillip Morris, który wyprodukował moje fajki jest Amerykaninem i zapewne nigdy nie był w Polsce, ale na paczce ciemnym drukiem stoi: Morris Kamienna Góra. Patrząc dalej po biurku odnalazłem Snickersa, na odwrocie którego dumnie brzmi Sochaczew. Coś w tym musi być pomyślałem i stało się to podstawą mych rozważań. Co przyciąga Amerykanów, Brazylijczyków i resztę świata do tych zadymionych od smogu Katowic? Nie natrudziłem się przesadnie szukając odpowiedzi, wszak odpowiedź na to pytanie może być tylko jedna: pieniądz!
Brzmi to patologicznie, że kawałek papieru, tudzież sztabka złotego kruszcu może mieć dla kogoś tak duże znaczenie, że przemierza ocean i znajduje xxlatka w Katowicach, który jest chętny by kupić jego produkt. Mało tego, ten kawałek papieru mobilizuje go, by znaleźć kilku panów, którzy by zminimalizować koszty zaczną na miejscu zbierać ten tytoń i ziarnka kawy. Brzmi to patologicznie, ale tak wygląda CAŁY dzisiejszy świat i mimo negatywnego brzmienia jest zjawiskiem całkiem pozytywnym! W dzisiejszej globalnej wiosce zanika powoli coś takiego jak podziały... Rasa? Wyznanie? Płeć? Kolor oczu? Czyż nie jest tak, że powoli wszystkich przestaje to obchodzić? „Określenie Inny, Inni można rozumieć na wiele sposobów i używać w różnych znaczeniach i kontekstach, na przykład dla rozróżnienia płci, pokoleń, narodowości, religii itd. ”. Pieniądz zdominował nasz świat, Inni to wymierający gatunek! Sam Kapuściński daje przykład upadku wszelkich podziałów: „… Na początku lat 90. byłem w Liberii. Trwała tam wojna domowa. (…) Na tym froncie wzdłuż rzeki do południa trwała strzelanina, huczały moździerze. Po południu panował spokój, rebelianci przechodzili przez most, idąc po zakupy na rynek…” Jak łatwo idzie wywnioskować, ów wojownicy w Liberii, mimo iż śmiertelnie nienawidzili wroga, nie znajdowali najmniejszego oporu by ów skrawki papieru z nimi wymieniać. Przykłady podobnych działań łatwo odnaleźć możemy na całym świecie. Jakiemu producentowi obecnie robi różnicę, czy swój produkt sprzedaje w Europie, Azji czy Afryce? Żołnierze z Liberii, mimo że w telewizji widzimy ich jako obdartusów strzelających do siebie z niemalże zabytkowej broni i nie przejawiających jakichkolwiek związków z kulturą nowoczesną, tak naprawdę swoim zachowaniem doskonale prezentują nowoczesne trendy! Powiedziałbym że są nowocześniejsi nawet od Amerykanów, bo ci nie są jeszcze tak sprytnie by w porze lunch time’u handlować z Osamą ibn Lodenem.
Mimo iż globalizacja , o której mówię jest zjawiskiem jak najbardziej korzystnym, zawsze znajdą się przeciwnicy takiej teorii – najczęstszym argumentem jest oczywiście stwierdzenie, że jest ona niesprawiedliwa. Paradoksalnie prawda jest zupełnie inna – to właśnie globalizacja, powoduje normalną kolej rzeczy – wolna konkurencja eliminuje czynniki zewnętrzne – gorszy przegrywa, lepszy, tańszy i skuteczniejszy wygrywa.
W takiej rzeczywistości NIE MA INNYCH! Nie ma niesprawiedliwości, to jedyna prawdziwa wolność, a zarazem równość! Nie ma tak obiektywnego i sprawiedliwego narzędzia jak prawo popytu i podaży, jak niewidzialna ręka rynku. W niedalekim od nas Londynie w jakiejkolwiek firmie może obecnie zdarzyć się, że każdy pracownik ma inny kolor skóry i jest innego wyznania – a mimo to doskonale potrafią się ze sobą dogadać. Mało tego! Firma może przynosić zysk! Ów chęć zysku nakręca całe istniejące społeczeństwo światowe, politykę, sport, nie ma dyscypliny życia, w której pieniądze nie zajmowałyby któregoś z górnych miejsc. Ile razy dziennie oglądając telewizję padają słowa „kapitał”, „gotówka”, „waluta”, „finanse”? Potężna machina kręci się i nie ma możliwości jej zatrzymania.
Patologiczną zaiste stroną tego zjawiska jest fakt, że obecnie ludzie sprzedają już absolutnie wszystko. Doskonałym przykładem jest Szwecja, bogaty obecnie kraj Skandynawii. Jej bogactwo nie polega w najmniejszym stopniu na Unii Europejskiej, polityce społecznej, czy kobietach o włosach jasny-blond. Bogactwo tego kraju polega na handlu śmiercią w okresie drugiej Wojny Światowej. Szwedzi nie widzieli przeciwwskazań do handlu zbrojeniami zarówno z Rosjanami jak i Niemcami i ipso facto pośredniczyli w handlu między tymi dwoma krajami. Nie trzeba dodawać, że jako pośrednik brali należyte stawki. Czy owa gaża pośrednika warta były setek tysięcy istnień ludzkich? Na pewno nie! Bardzo sytuacja wydaje mi się podobna do obecnej burzy spowodowanej egzekucją Saddama Husseina. Wiele kamer kręciło ów egzekucję, Internet i telewizję zasypały dziesiątki 2,5,10 minutowych filmików, gdzie Saddam wisi, widać mocz spływający po jego nogawce, słowem: brakuje tylko cheeseburgera w jednej i coli w drugiej ręce. Zjawisko, o którym pisze, występuje już na skalę globalną, to, że pojawiło się również w mediach nie dziwi mnie specjalnie. To właśnie media mają największy przekaz, docierają do największej liczby ludzi. Najlepsza reklama, największa kasa, to że nie istnieje tam już żadna moralność. Dorocie R. „bzykać się chciało”… Przypadkowo znajdowała się w doskonale obstawionym kamerami pokoju, krzyżując to z bardzo obfitym… urokiem osobistym dzisiaj widać ją w każdym sklepie muzycznym, co drugim talk show, co trzeciej reklamie. Pieniądz robi pieniądz.
Ryszard Kapuściński używał określenia Ten Inny, „dla rozróżnienia płci, pokoleń, narodowości, religii, itp.” – dzisiaj w McŚwiecie jak go określił Barber, moim zdaniem nie ma już możliwości patrzenia w takich kryteriach. Mimo iż każdą rasę, płeć, religię coś dzieli, każda z tych grup posiada cechy dla siebie indywidualne – wszyscy są równi w zielonym świetle bijącym od rulonu studolarówek. Żyjemy w świecie, w którym wyczyn Fileasa Fogga z powieści Juliusza Verne „w 80 dni dookoła świata” nie stanowi już najmniejszego problemu, w świecie, w którym istnieje kilkaset sposobów by komunikować się z wujkiem z Australii, świecie, gdzie przynależność kulturowa nie ma tak naprawdę znaczenia, gdyż ruch migracyjny jest ogromny i nie możemy być pewni, jaki kolor skóry będą miały nasze wnuki. Niesłychany postęp techniczny i intelektualny w ostatnich kilkudziesięciu latach jest jedną z głównych przyczyn tego zjawiska. Tak sobie rozmyślając i rozmyślając, patrząc na reguły rynku obecnie obowiązujące, przyglądając się zjawisku McDonaldyzacji, poszerzaniu globalnej wioski w pewnym momencie doznałem swoistego rodzaju olśnienia - przecież o moim snickersie pisano już bardzo dawno temu! Nagle przed oczami stanął mi Adam Smith wypowiadający frazes: „… kraje, które prowadzą między sobą handel zagraniczny, ciągną z tego podwójną korzyść. Handel zagraniczny odprowadza z kraju tę nadwyżkę wytworów ziemi i pracy, na którą nie ma tam popytu, i w zamian za to przynosi coś innego, na co popyt istnieje …”
Momentalnie całe rozumowanie stało się dla mnie prostsze. Układanka zapełniła się w jedną całość. Człowiek od zarania dziejów produkuje, handluje i konsumuje to, co sprzedają inni. Początkowo istniał handel wymienny, później wprowadzono bilon. Handel jest rzeczą naturalną i nie ma możliwości życia w dzisiejszym świecie bez brania udziału w tym procederze. Świat się zmienia, obserwujemy coraz większy postęp techniczny, ale dalej możemy zaobserwować te same mechanizmy kierujące rynkiem, co kilka tysięcy lat temu. Globalizacja usług, ludzi i kapitałów powoduje przejście z systemu wartości opartego na tradycji, religii, kulturze do systemu wartości opartego na pieniądzu. Nie oznacza to, że człowiek wiernopoddańczo oddany jest mechanizmom rynkowym i nie ma czasu się przeżegnać. Rynek nie wyklucza wiary w Boga, może jedynie zabrać człowiekowi czas, który ten poświeciłby Bogu. Japończycy uprawiający popularne karoshi, czyli śmierć z przepracowania z pewnością z dwojga Bóg/Pieniądz wybrali to drugie. Masa moich znajomych siedzi za granicami kraju, w Irlandii, Anglii, Niemczech, oni wybrali lepsze życie (w sensie materialnym), porzucając rodzinę i przyjaciół. Taki urok bycia obywatelem świata.
Świat, w którym przyszło nam żyć, to świat pogoni za kasą, świat odejścia od wyższych wartości. Taki system ma wiele wad i wiele zalet, od każdego indywidualnie zależy jak przyjmuje on ten dzisiejszy świat. Ten Inny przestaje istnieć, ludzie na przestrzeni całego globu, nieświadomie stają się członkami tego zjawiska, stają się ludźmi globalnymi. Kultury mieszają się w jedną, kolor skóry miesza się w jeden. Bogowie mieszają się w jednego boga – boga PIENIĄDZ!

Bibliografia:
Kapuściński R., Ten Inny. Kraków, 2006
Cukiernik T., Prawicowa koncepcja państwa. Wrocław, 2004
Smith A., Badania nad naurą i przyczynami bogactwa narodów. Warszawa, 1954
Rothbard M., Złoto, banki, ludzie – krótka historia pieniądza, Warszawa 2004

*NumberOne*

Fajnie napisane Bęsik , ideologicznie oczywiscie bym polemizowal ( zreszta doskonale o tym wiesz

) , jednak stylistycznie naprawde jest "git". Daje sie zauwazyc , ze masz spora swobode artykulowania mysli i lekkosc operowania slowem.

Gratulacje.
#1

Bęsik

Jak stworzę jakąś siekę światopoglądową to oczywiście też wrzucę. Sam również ideologicznie bym polemizował - jak wspomniałem, trochę na "odwal się " :]

*NumberOne*

Tak czy siak "stajl" jest ok.