Forum młodzieżowe

Neska

Od kilku dobrych tygodni nurtuje mnie pewne pytanie o grzech ludzki.

Mianowicie, podczas jednego z nabożeństw na pielgrzymce, ksiądz wygłosił takie słowa: "A teraz przyrzeknijmy przed Bogiem, że codziennie będziemy czytać po jednym rozdziale z Pisma Świętego". Wszyscy zgromadzeni odpowiedzieli: "Przyrzekamy".
I tu moje pytanie:
Czy jeśli wiem, że nie spełnię owego przyrzeczenia i nie jestem w stanie czytać codziennie po rozdziale Biblii, a powiem "przyrzekam" to czy mam grzech złamania obietnicy złożonej Bogu? Zawsze jednak można zamilczeć w tej sytuacji, ale wtedy dopuszczamy się grzechu braku chęci poprawy, zmiany swojego życia i zaniedbania. A więc, co można w takiej sytuacji robić? Bo dla mnie, tak czy owak, co nie uczynię jest postrzegane jako grzech.

Pytałam się wielu osób o rozwiązanie tej sytuacji, ale nie uzyskałam żadnej odpowiedzi, albo zostałam jak najszybciej zbyta kilkoma słowami. Myślałam, aby zadać pytanie mojemu księdzu w szkole, ale po pierwszej lekcji zrezygnowałam ostatecznie.
Bo przecież przyrzekanie, dla samego przyrzekania, jest według mnie bez sensu. A znów unikanie takich sytuacji jest niemożliwością, bo takie obietnice spotykamy na każdym kroku, choćby przy adoracjach. Rozumiem, że każdy chrześcijanin i nie tylko chrześcijanin, ale każdy wierzący obojętnie jaką religię wyznaje, musi się ulepszać, żyć i poznawać swoją wiarę oraz zagłębiać się w Pismo Święte. Ale bez przesady. Nie róbmy z tego wielkiego przymuszenia i nie rzucajmy słów na wiatr. Bo obiecywanie i to jeszcze Bogu, jest dla mnie czymś bardzo ważnym i nie można sobie tego robić, ot tak.

Nie wiem, czy wszyscy zrozumieliście o co mi tak naprawdę chodziło. Ogólnie, pytanie brzmi: co w takiej sytuacji zrobić, milczeć, obiecywać czy ma się jakikolwiek grzech, a może jest się zwolnionym?

Aew?

Zależy jak na to spojrzeć. Bo wg niektórych milczenie nie tylko jest złotem ale także zgodą. Czyli milczenie oznacza tak. Btw bardzo ciekawy temat.

I tu powstaje problem samego przyrzekania, bo jak można przyrzekać na coś lub przyrzec komuś coś jeżeli w danej sytuacji jesteśmy świadomi tego że nie dotrzymamy przysięgi. Pewnego rodzaju paradoks, nie wiem ja osobście jeżeli znalazłbym się w takiej sytuacji spróbował bym porozmawiać z Bogiem wewnętrznie i jak to mówia przyznać się do tego że jestem mały i słaby i że moja obietnica której oczekuje odemnie w danej chwili kosciół jest niemożliwa do wykonania. No ale że nie jestem zbyt pobożny to stwierdziłbym pewnie że to absurd i koniec końców ta przysięga by się nie liczyła bo jest w pewien sposób narzucona w tym momencie np przez księdza prowadzącego czy rekolekcjoniste. Przysięga powinna być dobrowolna niezwistna i niezależna.

Szehe

A moim zdaniem słowa czy je wypowiesz czy nie nie mają nic do rzeczy. Raczej chodzi o to co czujesz w środku i czy jesteś gotowa na podjęcie danej zmiany, bo tak naprawdę robisz to dla Boga, a nie dla ludzi któzy stoją obok i mówią to samo. Poza tym nie można do tego podchodzić w sposób "powiedziałem to teraz muszę". Słowa są mało warte jeśli zostały wypowiedziane bez zastanowienia (a zazwyczaj tak postępujemy w takich sytuacjach). Wszystko wymaga przemyślenia i osobistej chęci, a nie bo mnie ksiądz poprosił. Nie zmienisz się dlatego, bo obiecałaś, trzeba mieć chęci a ich się kupić nie da.

Neska

Mokate

hmmm... to tak samo na bierzmowaniu przyrzekało sie ze sie nie bedzie pilo i palilo

A przeciez polowa z tych osob i tak wiedziala ze za tydzien pojdzie do baru i kupi piwo.
Ale ksiadz nam powiedzial przed bierzmowaniem ze kto sie nie czuje na silach to nie musi przyrzekac (ja np. nie przyrzekałam) wiec nie mam teoretycznie grzechu (grzechem u mnie bedzie picie a nie złamanie przysiegi).

Takze wedlug mnie jakbys np. przemilczala tę kwestię to nie mialabys grzechu. Słabosc jest rzecza ludzka i Bog o tym wie .

mr.Radek

Zacznę od tego, że nie powinno się tak pochopnie składać takich obietnic, ani nikogo do nich namawiać. Uważam, że ten ksiądz postąpił trochę lekkomyślnię, bo Pismo Święte studiujemy wtedy, gdy czujemy ku temu duchową potrzebę, a to taka onietnica, która trochę coś narzuca i młodziez nie robi tego, by coś z tego wyciągnąć, ale "bo ksiądz tak kazał".
Ale skoro już się obiecało, to trzeba tego dotrzymac. Możesz to potraktowac jako część wieczornej modlitwy i zadumy.
Uważam, że powinnaś spytać się o to księdza na spowiedzi. Czy powinnaś się spowiadać z tego, że nie robiłaś tego - nie wiem, bo jak mówiłem, to taka wymuszana obietnica. Powołuję się więc na autorytek innych księży. Tylko spytaj się najlepiej jakiegoś myślącego księdza, bo - niestety - możesz trafić na tego, który jest podobny do tego, który wymusił na Tobie ta obietnicę.
Pozdrawiam.

Mnich

Nie czytałem wszystkich postów, więc mogę się powtórzyć, ale jest 3:38, więc liczę na wyrozumiałość... ;-)

strawberryshake

po prostu nie przyrzekać, nikt Cię do tego nie zmusza. To twoja sprawa, Twoje sumienie, Twoje życie.