Forum młodzieżowe

Aew?

Każdy czasem, a może przynajmniej większość z nas dochodzi kiedyś do wniosku, że chcąc nie chcąc wszystko kręci się wokół kasy, pieniędzy, mamony, dudków, zetów, dolarów, euro, yenów, funtów, rubla i wielu wielu innych zasobów pieniężnych.
Pieniądz, rzecz lub przedmiot jak kto woli wynaleziony przez starożytnych fenicjan. No tak wkońcu lepiej dać 4 talary kruszcu niż ciągnąć za sobą stado krów przez 20km żeby kupić materiały na ubranie, bo chłód się zbliża.

Pieniądze, pieniądze, pieniądze. Niejednokrotnie rozmawiając z osobami mojego otoczenia, czy to wujkowie, rodzice znajomi ale Ci starsi, zawsze dochodzę do wniosku że może całkiem nieświadomie w ich życiu kasa zajmuje jedno z czołowych miejsc, o ile nie pierwsze na liście priorytetów. Ostatnio nawet kłóciłem się z pewną osobą na ten temat, bo twierdziła że kasa nie jest priorytetem numer jeden w jej życiu. Osoba ta ma 38 lat i na końcu rozmowy sama nie wiedziała co powiedzieć no ale oczywiście choć udowodniłem jej swoją racje i tak mi jej nie przyznała. Wkońcu co 17 letni gówniarz ma do powiedzenia.

Money everywhere.
Gdziekolwiek nie spojrzeć, na życie człowieka na naszej planecie, wszystko właśnie obraca się właśnie wokół czego? Sami siebie spytajcie i zastanówcie się. Bo może dla nas młodzieży kasa nie jest ważna. Jest to jest, nie ma to można się bawić bez niej. Ale czy zawsze tacy będziemy, czy może przeistoczymy się za kilka lat w pracoholików dla których pogoń za dostatkiem i dobytkiem jest wszystkim i niejednokrotnie przesłania rzeczy ważniejsze, rodzine, dom, przyjaciół. Popatrzcie sami i odpowiedzcie sobie na pytanie, czy aby ktoś w moim otoczeniu nie wpadł w wir pogoni za dostatkiem.

Wyścig szczurów?
Od ostatnich kilku lat można zaobserwować istny wyścig do kariery, ku władzy, ku możliwością operowania kimś ku... samo zniszczeniu. Znam kilka rodzin w których zarobki jednego rodzica nie przekraczają 1200zł brutto miesięcznie. Mają oni nieraz po 4-5 dzieci. I choć nie mają oni luksusów i nie posiadają wystarczających dochodów aby pozwolic sobie na wiele rzeczy. Są szczęśliwi, nieraz widzę wybiegające dziecko z tegoż domu z uśmiechem od ucha do ucha, nieważne czy dziecko to ma 8/10/16 lat. A rodzice ich chodź wiążą koniec z końcem nie rozmawiają o kłopotach, nie chodzą skuci niewolą pieniądza. Nie jest im łatwo ale jednak potrafią być szczęśliwi. Nie pytajcie skąd wiem, po prostu wiem.

Chciwość.
A teraz odwrotna sytuacja, nawet z domu bliskiej mi osoby. Dlaczego osoba, która zarabia 20.tys miesięcznie, jest ciągle nieszczęśliwa, ciągle chce więcej i nadal goni za sławą, kasą i rzeczami materialnymi, niejednokrotnie zapominając o swoich dzieciach i przyjaciołach. Czy tak powinno być? Tylko prosze, nie mówcie że to leży w naturze człowieka bo słyszałem to milion razy. Wkońcu najlepiej zwalić na naturę... no tak przecież człowiek dzięki rozwojowi dziś już wie, że jego łancuch DNA może stać się łatwym środkiem do tłumaczeniu komuś: "To nie ja, to moja natura, to moje geny" Bzdury, człowiek może się zmienić, ale dlaczego tego nie robi?

Pęd ku zagładzie.
Rozwój cywilizacyjny, postęp, komputery... komórki, samochody, elektronika, klonowanie, astronautyka i kosmologia, atom, pociski balistyczne, bomby, rakiety. Czasem wydaje mi się że siedzimy wszyscy na jednym wielkim atomowym złomie i że wystarczy aby jeden człowiek nacisnął przycisk i skończy się sielanka o ile można tak nazwać dzisiejszy świat.
W dzisiejszym każdym szanującym się domu, dziecko powyżej 14 roku życia, ma telefon komórkowy, komputer i internet. Rodzice posiadają 2-3 samochody są ciągle zabiegani i nigdy nie mają czasu. Życzenia wysyłamy SMS'em bo tak jest wygodniej. Wkońcu kartki są takie staromodne... (phew) A z koleżanką lub kolegą zawsze można poczatować na gadu-gadu wkońcu musiałabym lub musiałbym iść te dwa kilometry a tak mi się nie chce.
:"O Kaasiu odzywa się telefon komórkowy, znów mama dzwoni z pracy..."
- "Kasiu, nie zapomnij przygrzać sobie obiadu i odrób lekcje, mamusia dzisiaj wróci późno, mam dużo pracy"
- "Ok, dzięki... mamo"
Postęp cywilizacyjny jakkolwiek na to nie patrząc zaciera kontakty międzyludzkie. Coraz rzadziej ze soba się spotykamy coraz częściej czujemy pustke. Czy tak musi być?

A teraz przechodniu lub czytelniku o ile wytrwałeś do końca tego tematu, zatrzymaj się i zastanów. Czy ty kiedyś też taki będziesz? Czy też zapomnisz o swoich bliskich i wpadniesz w wir "pieniędzy i kariery" Zastanów się, bo jutro może być za późno

agusia_93

Mnich

Bardzo fajny artykuł. Wbrew pozorom, kto chociaż w niewielkim stopniu się tym zainteresuje, może zauważyć, że co jakiś czas pojawia się wzmianka w tv, radiu, gazecie czy wiadomościach internetowych o zgubnym pędzie ludzi w niepohamowaną doskonałość. Jest to wina po części właśnie tych wszystkich nowoczesnych bajerów technologicznych, które pokazały, że nie ma rzeczy niemożliwych. Kiedyś tego nie było i życie wyglądało znacznie bardziej ludzko, swojsko i naturalnie.